Vrijwilliger Bas op de duofiets

Het is heel fijn te ervaren hoe prettig mensen dit vinden
Eigenlijk laten we ons alleen tegenhouden door een fikse regenbui en extreme koude, maar verder fietsen we het hele jaar door

Bewoner Henk pakt nog even zijn jas en pet, vrijwilliger Bas Laméris haalt de accu uit de lader en maakt de ‘duo-fiets’ gereed voor een rondje Wenum Wiesel. Een heerlijk verzetje in de week dat mogelijk is door inzet van de vele vrijwilligers. Sinds 2019 maakt Bas Lameris een dagdeel in de week vrij om te fietsen: “Het is heel fijn te ervaren hoe fijn mensen dit vinden. Fijn in de buitenlucht, het landschap zien en de seizoenen voorbij zien komen.”

Welke taken je als vrijwilliger kunt doen hangt helemaal af van wat mensen willen en kunnen. Hoe is dat bij jou begonnen? “Op een dag, het was prachtige weer, keek ik uit het raam en zag twee mensen op een duo-fiets in mijn straat. Dit was een combinatiefiets waar voorop de rolstoel van de gehandicapte bevestigd was. Dat is leuk, dacht ik gelijk. Sportief bezig zijn, buiten en ook nog een goed doel dienend. Het ook zo belangrijk dat er een klik is en
dat er ruimte is om het aan te laten sluiten op je eigen leven. Zelf zat ik in de fase dat mijn werkzame leven sterk veranderde en ik tijd vrij kreeg om ‘iets’ nuttigs te doen voor de maatschappij. Ik Googelde eens op ‘duo-fiets en vrijwilliger’ en als snel kwam ik in contact met Vrijwilligerswerk Apeldoorn. Via hen ben ik bij Casa Bonita terecht gekomen.”

Vrijwilligersactiviteiten

Je had duidelijk een wens, hoe ging het verder? “Ja, via Bureau Vrijwillige inzet kwam ik terecht bij Zorggroep Apeldoorn. Omdat zij het belangrijk vinden dat het klopt, informeren ze je wel over alle activiteiten die er zijn. Dat gaat van wandelen tot zwemmen, van fietsen tot het drinken van een kopje koffie. Er is veel mogelijk.” En nu zien we jou door Apeldoorn fietsen? Bas moet lachen: “Ja, inderdaad. Ik fietste zelf ook al en dat doe ik nu één dagdeel per week. Meestal op maandagmorgen fiets ik met 2-3 mensen. Afhankelijk van de fietscapaciteit van mijn medefietser bepalen we de route. Vaak zoeken we het buitengebied op en maken een rondje Molen Wenum-Wiesel, soms wordt het een rondje Parken.”

Veilig en wel

Het is wel een verantwoordelijkheid. Gaat het altijd goed? “Meestal wel hoor. De fiets is een soort driewieler, heel stabiel met goede trapondersteuning. Ik heb wel eens een afslag gemist waardoor we uitkwamen aan de rand van Vaassen. En dan is het wel even spannend of het bereik van de accu voldoende is. Want zonder trapondersteuning is het heel zwaar. Verder zijn de fietspaden breed genoeg. Nee, het is veilig. Eigenlijk laten we ons alleen tegenhouden door een fikse regenbui en extreme koude, maar verder fietsen we het hele jaar door.”

'Wij gaan op pad'

Meer verhalen

Ziekenverzorgende Inge

Ziekenverzorgende Inge

Lees het verhaal van Inge   
Verpleegkundige Emma

Verpleegkundige Emma

Lees het verhaal van Emma   
Eerst Verantwoordelijk Verzorgende Margareth

Eerst Verantwoordelijk Verzorgende Margareth

Lees het verhaal van Margareth